adverbஉணர்வுகள், குணம்
இறுமாந்து
irumaandhu
பொருள் · Meaning
adverb · literary
தலைக்கனம் அல்லது ஆணவம் கொண்டு
puffed up with pride; conceitedly; haughtily
எடுத்துக்காட்டுகள் · Examples
வெற்றி பெற்ற பிறகு அவன் இறுமாந்து நடந்துகொண்டான்.
After winning, he acted puffed up with pride.
vetri petra piragu avan irumaandhu nadandhugondaan.
செல்வம் சேர்ந்ததும் சிலர் இறுமாந்து பிறரை மதிக்காமல் போகிறார்கள்.
When wealth accumulates, some become conceited and fail to respect others.
selvam seerndhadhum silar irumaandhu pirarai madhikkaamal poogiraargal.
அறிவு இருந்தாலும் இறுமாந்து பேசக் கூடாது என்று ஆசிரியர் கூறினார்.
The teacher said that even if one has knowledge, one should not speak haughtily.
arivu irundhaalum irumaandhu peesak kuudaadhu endru aasiriyar kuurinaar.